مقاله 3. دوره دوم، شماره 20، مرداد 1396

دانلود اصل مقاله

نویسندگان:

علی محمد حقیقی1، حدیثه کولیایی2

 

1- دکتری علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لامرد

2- دانشجوی دکتری مسائل ایران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لامرد

 

چکیده

پارلمان یا مجلس در ساختار قدرت سیاسی کشورها دارای جایگاه و اهمیت ویژهای است. مجلس را قوه عاقله هر نظامی قلمداد می‌کنند و آن را تجلی اراده عمومی به حساب میآورند که کارویژه آن وضع قانون یا قواعد کلی لازمالاجراست. در نظام جمهوری اسلامی ایران به دلیل اهمیت آن در اسلام، تأکید قانون اساسی و رهبران نظام بر جایگاه رفیع مجلس، این مسأله اهمیت ویژهای دارد به گونهای که رهبر نظام آن را در رأس همه امور معرفی کردهاند. در این مقاله به بحث مجلس ششم و هفتم پرداخته شده است. اکثر نمایندگان مجلس ششم در دست جناح اصلاحطلبان و مجلس هفتم در دست اصولگرایان بود و حوزه عملکرد آنان بیشتر در حوزه مباحث اقتصادی و سیاسی بوده است. هدف این مقاله ارزیابی عملکرد دورههای مختلف مجلس چه در داخل مجلس و چه در ارتباط با نهادهای دیگر با تأکید بر فعالیت این گروهها در مجلس میباشد. سوال اصلی که در این مقاله قابل بیان است که آیا مجلس ششم و مجلس هفتم در تقابل یکدیگر بودهاند؟ فرضیه این مقاله بر این اصل استوار است که هر دو مجلس به خاطر بینظمیهای گوناگون و نداشتن برنامه مدون و اختلافات نظری در برابر نهاد مختلف در تضاد بودهاند.

 

واژگان کلیدی: مجلس شورای اسلامی، نمایندگان، اصلاحطلبان، اصولگرایان.